Zapewne większość gdy słyszy, że jestem w Gdańsku myśli morze, plaża, wypoczynek. Jest część osób, która Gdańsk utożsamiają z historią II Wojny Światowej i z jej początkiem. Tu nasuwają się skojarzenia Westerplatte, czy Muzeum II Wojny Światowej. Oczywiście wszystkie te skojarzenia są właściwe zwłaszcza dla osób z dalszych regionów Polski. Będąc tym razem nad morzem, mieszkałam w zupełnie innej dzielnicy Gdańska, którą chciałabym Wam dziś pokazać. Zapraszam Was do mało znanej dzielnicy – Gdańsk Orunia.
Mój opis rozpocznę od najpiękniejszego budynku w Rynku Oruńskim, czyli Ratusza. Budynek, którego remont zakończył się w 2022 roku, stanowi serce dzielnicy. Uwagę zwracają dwie płaskorzeźby znajdujące się na jego fasadzie. Postać Temidy i Demeter doskonale odzwierciedla rolę Ratusza jako budynku urzędowego. Demeter z kłosami dodatkowo uwydatnia rolniczy charakter Oruni.
Po drugiej stronie ulicy vis-a-vis Ratusza znajdują się dwa budynki, które zwróciły moją uwagę swoją architekturą. To budynek poczty i szkoły muzycznej.
Nad Rynkiem Oruńskim góruje strzelista wieża kościoła pw. Św. Jaka Bosko. Niestety nie mogłam wejść do środka, ponieważ trwało nabożeństwo. Zaraz obok kościoła znajduje się budynek starej kuźni, na którym dumnie wisi tablica z rokiem jej budowy — ok. 1800. W tym starym, ale pięknie odrestaurowanym budynku obecnie mieści się kawiarnia.
Kilkaset metrów od Rynku Oruńskiego znajduje się Park Oruński. W parku znajdują się liczne ławeczki, fontanny, a także oczka wodne. Jako że mój wyjazd był w zimie, to w parku dominował śnieg. W okresie zimowym można tu pojeździć na nartach czy sankach, a w lecie pospacerować alejkami wśród drzew. Dodatkowo na terenie parku znajduje się czynna w lecie lodziarnio — kawiarnia Parkolada.
Najbardziej jednak spodobało mi się, że na terenie parku znajduje się przedszkole. Na dodatek to przedszkole mieści się w budynku dawnego pałacu. Zaraz obok jest plac zabaw wraz z siłownią na świeżym powietrzu. Fajnie mają te przedszkolaki.
